درآمد نان و آبدار از یک قانون تصویبشده
سال ۸۳ بود که قانون رحمهای اجارهای تصویب شد و ایران هم در لیست کشورهایی قرار گرفت که میتواند از این طریق افرادی را که دچار مشکلات مختلف ناباروی هستند صاحب فرزند کند. این قانون مانند قوانین دیگر مزایا و معایبی هم داشت، مثلا یکی از مزیتهای آن، پایین آمدن آمار طلاقهای ناشی از ناباروری بود و یکی از معایب آن مخالفتهای همیشگی اطرافیان فرد اجارهدهنده. این اتفاق در سالهای اولی که این قانون به تصویب رسید زیاد مورد توجه قرار نگرفت ولی چند سالی است که پای برخی دلالان به این موضوع باز شده است که این موضوع را هم به حاشیه برده و به عنوان یک شغل نان و آبدار برای کسانی که واسطهگر بین زوج و گیرنده رحم هستند محسوب میشود؛ حاشیههایی که در عجیبترین آن می توان به استفاده از رحم زنان خیابانی اشاره کرد، بدون اینکه آن زوج بدانند گانت (ترکیب اسپرم و تخمک) را درون رحم یک زن با این شرایط قرار میدهند.