چند وقت پیش درباره افزایش تعرفه آبونمان تلفن های ثابت شرکت مخابرات ایران نوشته بودم تا اینکه در این اواخر متوجه موضوعی شدم، مخاطبی برایم نوشت؛ “گوشی تلفن منزل ما خراب است اما هر بار وقتی قبض تلفن برای ما ارسال می شود بر تعجب م افزون تر میگردد. ما اعضای خانواده که هیچ کدام از این تلفن استفاده نمی کنیم پس چرا مبلغ آبونمان آن هر ماه از ماه گذشته بیشتر می باشد.این توفیق اجباری در بی قانونی، دقیقا بر اساس کدام اصل بر ما نایل شده تا دست درازی به این روشنی را قانونی جلوه دهد؟!و مانیز مجبور به تمکین و پرداخت مبلغی باشیم که نه تنها مبلغش ثابت نیست بلکه تحمیل هزینه ای است که در واقع از خدماتش استفاده هم نمی کنیم!(برای اثبات ادعای خود پیامک قبض تنها دوماه تلفن ثابت منزلش رانیز در ضمیمه این اعتراض قرار داده است) که محفوظ است.