باورم نمی شود که در دامنه کوه صفه ایستاده ام و دیدگانم، محروم از شکوه این کوه کهن در دیار صفاهان شده باشد. دیو سیاه مرگ آفرین چنان سایه اش را برسپاهان فرو افکنده که رستم دستان نیز دستانش قوت تغییر ندارد. یادش به خیر پاییز 57خورشیدی که برای نخستین بار از ستیغ این کوه باستانی، دشت اسپادانا را تا کیلومترها دورتر دیدم و زنده رودش که زنده ام کرد به مهر خویش و اینک دیو جهل چهل گیس مرا به بند کشیده است، چنان که دیده را یارای جستن آن نیست.