یادش بخیر قدیم ترها که ابنیه و اماکن کمی محکم تر بودند با هر باد و بودی کن فیکن و ویران نمی شدند، تنها چیزی که می توانست ادارات بیمه آن دوران را ورشکست کند «سیل غم» بود و لاغیر … به قول شاعر: «ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا/ گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر …» اما الان اوضاع پشت و رو شده و تا تقی به توقی می خورد ساختمان با چهل سال تاریخ و خاطره بازی عین بچه ها قهر می کند و روی زمین ولو می شود یا به محض اینکه دو تا سیم به هم می خورند و جرقه می زنند برق ز زخسار ساختمان جستن می کند و باقی ماجرا !