روایتی از زندگی عارف مبارزی که هر روز تا آخر عمر شریفش به حرم امام رضا مشرف می‌شد/ خاطرات ناب از قاری بین‌المللی که حالا کفشدار حرم شده است

در سفر هندوستان که بودیم، بعد از مراسم قرآن و تواشیح یکی از افرادی که گویا اعتقادی هم به دین نداشت، یک شیرینی آورده بود و مدام از من می‌خواست یک گوشه از آن را بخورم. می‌گفت: «می‌خواهم بقیه‌اش را برای شفا به مریضمان بدهم. چون شما از طرف امام رضا(ع) آمده‌اید.»