علوم انسانی در ایران طی دهههای اخیر با چالشی جدی مواجه شده است؛ گسستی میان نظریههای علمی وارداتی و واقعیتهای اجتماعی که موجب تحلیلهای ناقص، پژوهشهای کماثر و سیاستگذاریهای ناکارآمد شده است. پژوهشگران و کارشناسان معتقدند تا زمانی که نظریهها با فرهنگ، تاریخ و ساختار اجتماعی ایران تطبیق نیابند و کاربردی نشوند، علوم انسانی نمیتواند نقشی مؤثر در حل مسائل واقعی جامعه ایفا کند.
به گزراش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، علوم انسانی در ایران طی چند دهه اخیر با چالشی جدی مواجه بوده است که پژوهشگران و مسئولان آن را «گسست میان نظریه و واقعیت اجتماعی» مینامند. بسیاری از نظریهها و مدلهای علمی مورد استفاده در دانشگاهها و پژوهشگاهها، از جوامع غربی و بسترهای تاریخی دیگر نشأت گرفتهاند و بدون تطبیق با فرهنگ، تاریخ و ساختار اجتماعی ایران به کار گرفته شدهاند. نتیجه این رویکرد، تحلیلهای ناقص، پژوهشهای کماثر و سیاستهای ناکارآمد در عرصه اجتماعی و فرهنگی است.