سه شنبه 3 شهريور 1394 20:15 ساعت
مأمون نه تنها با حضور او نتوانسته معارضان شیعی خود را به خود خوشبین و دست و زبان تند آنان را از خود و خلافت خود منصرف سازد بلكه حتی علیبنموسی مایهی امان و اطمینان و تقویت روحیه آنان نیز شده است، در مدینه و مكه و دیگر اقطار مهم اسلامی نه فقط نام علیبنموسی به تهمت حرص بدنیا و عشق به مقام و منصب از رونق نیفتاده بلكه حشمت ظاهری بر عزت معنوی او افزوده شده و زبان ستایشگران پس از دهها سال به فضل و رتبه معنوی پدران مظلوم و معصوم او گشوده شده است.
گروه معارف – رجانیوز: آهسته قدم برمیداری، ذکر گویان از کوچه خیابان های اطراف حرم می گذری، نزدیکتر که می شوی ناگهان قلبت تندتر میزند، انگار که هم تو منتظر دیدن روی ماهش بودی، هم او منتظر دیدنت بوده، بالاخره خودت را به قطعهای از بهشت می رسانی، شاید دوست داری از باب الجواد(ع) وارد صحن شوی شاید هم از باب الرضا(ع)، سلام میکنی، چشمت مست تماشای گنبد طلا میشود، مروارید اشکت سرازیر می شود، چشمانت را بستی و بو می کشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام الرئوف، اینجاست که احساس تازگی می کنی و فارغ از دلبستگی های دنیا به عشق بازی با مولایت مشغول می شوی، زیر لب رضا رضا می کنی؛ با اینکه جواب سؤال را می دانی می پرسی: “یا ابالحسن در این شلوغی هوای مرا هم داری؟” که البته زود جواب را خودت می دهی که “اگر هوایت را نداشت تو اینجا نبودی!” دیگر دلت را جا گذاشتی در حرم و گره اش زدی به زلف یار…
صلی الله علیک یا علی ابن موسی الرضا
احسنت رجا . عالی بود .
ممنون خیلی جالب
سلامی از این گوشه دنیا ادمت امام و مولایم علی بن موسی الرضا