حرفه رسانه بیش از هر چیز بر اعتماد عمومی استوار است و این اعتماد، با رفتارهای هیجانی و بدون توضیح و عذرخواهی آسیب میبیند. وقتی شخصی در اوج التهاب، موضعی مخرب میگیرد و سه سال بعد بدون کوچکترین اشارهای به آن رفتار، دوباره خود را صاحبحق نشان میدهد، تریبون قرار دادن به چنین فردی در رسانه ملی و الگو قرار گرفتن وی میتواند بسیار مخرب باشد.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، سال ۱۴۰۱ در ایران یکی از پرتلاطمترین سالها بود. فضای احساسی، شبکههای اجتماعی داغ و موجهای رسانهای پیدرپی، مجموعهای از رفتارها، موضعگیریها و کنشهای شتابزده را رقم زد که بسیاری از آن هنوز هم محل بحث و ارزیابی است. در این میان، برخی چهرههای تلویزیونی از مجریان تا بازیگران و برنامه سازان در فضایی احساسی و همراه با موجهای ایجادشده در شبکههای اجتماعی، تصمیم به ترک صداوسیما یا «قهر» با صداوسیما گرفتند؛ تصمیماتی که گاهی با اعلامهای پر سروصدا، متنهای چالشی، انتشار ویدئو و حتی بیانیههای تند همراه شد.