«آقای حدادعادل به آقای لاریجانی پیغام دادند در راستای وحدت اصولگرایان صلاح نیست من با شما رقابت کنم»؛ این پیام مخابرهشده در مجلس نهم، چه از سر دغدغه واقعی وحدت بوده باشد و چه از سر آگاهی نسبت به نتیجه رقابت، ترسیمکننده وضعیتی است که این روزها در جریان اصولگرایی غایب است؛ جریانی که مدتهای مدیدی است با بحرانی به نام «وحدت» و حب قدرت روبهرو شده و در بزنگاهها به سختی و لطایفالحیل موفق به وفاق میشود؛ وفاقی که نه استراتژیک، بلکه تاکتیکی است و رقابتها و حرف و سخنهای بعدی نشان میدهد که تا چه اندازه این وحدت درونجریانی شکننده شده است.