جمعه 3 مهر 1394 15:52 ساعت
امام حسين عليهالسلام به منذر بن جارود عبدي، يزيد بن مسعود نهشلي، احنف بن قيس و ديگران از رؤساي پنجگانه و اشراف نامه نوشتند، كه هر كدام به گونهاي با آن برخورد كردند. احنف امام را به صبر دعوت و اميدوار كرد، اما پيامآور امام را به ابنزياد تحويل داد كه او را كشتند. اما مسعود قوم خود، بنيتميم، بنيحنظله، بنيسعد و بنيعامر را جمع كرد و خطبهاي بر آنها خواند.
گروه معارف – رجانیوز: رهبران بزرگ – در راه حق يا باطل – همواره ياراني داشتهاند كه آنها را در تحقق بخشيدن به اهدافشان ياري ميكردهاند. اكنون سخن از ياران بزرگ مجاهدي است كه عقل بشري از درك مقامش عاجز است. او امام به حقي است كه همواره به سيره رسول خدا صلي الله عليه و آله و اميرمؤمنان عليهالسلام راه ميپيموده است. همان گونه كه شناخت رسول خدا صلي الله عليه و آله ميسر نيست، كمال حسين عليهالسلام هم مانع درك واقعيت آن خليفة الله است. هر كس كه از انسانيت، مردانگي و غيرت ديني سخن ميگويد، اگر با تاريخ اسلام آشنا باشد، ناخودآگاه نام حسين عليهالسلام به ذهن او پاي مينهد.