هادی خانیکی طی سخنانی با موضوع «مسئولیت اجتماعی نهاد دانشگاه»، گفت: چند ماه اخیر ذهن من بر «اکنون خطیر ایران» متمرکز شده است. البته وضعیت خطیر معنایش این نیست که همه چیز نابود شده، بلکه معنایش این است که خیلی از چیزها با مبانی، راهکارها و شیوههایی که ما میفهمیدیم قابل ادامه یا قابل انجام نیست.
عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با تأکید بر اینکه روی هر مسألهای دست میگذاریم خودش را به عرصههای دیگر تسری میدهد، تصریح کرد: بحران فقط اقتصادی، سیاسی یا فرهنگی نیست؛ شاید بتوان گفت «بحران ارتباطی» مقدم بر همه اینها است. به این معنا که حرفهای همدیگر شنیده نمیشود و به عبارت دیگر با کلیشهها و نظریات قبلی تفسیر میشود. سیم ارتباطی بین حاکمیت و جامعه، جامعه و حاکمیت، درون حاکمیت با هم، درون جامعه با هم و درون احزاب و نهادهای مدنی با هم قطع است و در نتیجه حرفها جور دیگری فهمیده میشود.