جاری بودن زاینده رود باید با اراده ملی همراه باشد؛ این جمله ای است که ما اصفهانی ها چندین سال است از زبان مسئولان استانی و کشوری می شنویم. رودخانه ای که در مواقع مختلف دچار خشکی شده و هر دولتی هم تغییر می کند، هنوز راه کار اساسی برای این پدیده که بزرگترین و پرآبترین رودخانه فلات مرکزی ایران است و صدوهجدهمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در بهمن 1389 در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفته، پیدا نکرده است.