در قلب استان زنجان، بنایی ایستاده است که تنها یک بنای تاریخی نیست، بلکه پیوندی میان زمین و آسمان و شاهکاری است که مرزهای معماری جهان را جابهجا کرد. گنبد سلطانیه، به عنوان هفتمین میراث جهانی ثبت شده در فهرست یونسکو، نه تنها نمادی از شکوه دوران ایلخانی است، بلکه فراتر از زمان، الهامبخش بزرگترین بناهای جهان در قرنهای بعد بوده است.
به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از زنجان؛ این بنا که در دوران حکومت ایلخانان به اوج شکوه خود رسید، یکی از برجستهترین نمونههای «گنبد دوپوسته» در جهان محسوب میشود. مهندسان آن دوران با درک عمیق از اصول سازهای، توانستند با استفاده از این تکنیک نوآورانه، همزمان دو هدف را محقق کنند: نخست، ایجاد ارتفاعی خیرهکننده که عظمت بنا را در چشم بیننده دوچندان کند و دوم، حفظ پایداری و استحکام سازه در برابر عوامل طبیعی. این سیستم دوپوسته، نوعی عایق حرارتی و وزنی ایجاد کرده که باعث شده سلطانیه همچنان پس از گذشت قرنها، استوار و سربلند بر پهنه تاریخ ایستاده باشد.