امام باقر علیهالسلام:
“بنده گناه میكند و به سبب آن روزى از او گرفته میشود”1.
“حرامخوارىِ زیاد ، روزى را از بین میبرد2”.
“كسى كه دم از نادارى زند، نادار شود3”.
“امانتدارى، تـوانـگـرى میآورد و خیانت (در امانت) به فقر میكشاند4”.
– به ابو نعمان-: “ما را وسیله سركیسه كردن مردم قرار مده؛ زیرا با این كار، خداوند بر فقر تو میافزاید5”.
– از پدران بزرگوارش نقل میكند: “هر كه از فضل خدا نطلبد، فقیر شود6”.
“هر مردى كه فرزند خود را نفرین كند، فقر برایش به ارث گذارد7”.
“دروغ ، روزى را كم میكند8”.
“اعتیاد به دروغگویى، فقر میآورد9”.
“هركه حقى از حقوق برادر مسلمان خود را به او نپردازد، خداوند، بركت روزى را بر او حرام گرداند، مگر آن كه توبه كند10”.
منابع:
1- الكافی : 2 / 270 / 8 منتخب میزان الحكمة: 236
2- تحف العقول: 372 منتخب میزان الحكمة: 236
3- بحار الأنوار: 76 / 316 / 6 منتخب میزان الحكمة: 452
4- بحار الأنوار: 75 / 114 / 6 منتخب میزان الحكمة: 452
5- بحار الأنوار: 78 / 184 / 11 منتخب میزان الحكمة: 452
6- بحار الأنوار: 76 /316 /6 منتخب میزان الحكمة: 452
7- بحار الأنوار: 104 / 99 / 77 منتخب میزان الحكمة: 452
8 – الترغیب و الترهیب: 3 / 596 / 29 منتخب میزان الحكمة: 486
9- بحار الأنوار: 72 / 261 / 36 منتخب میزان الحكمة: 486
10- أمالی الصدوق: 350 / 1 منتخب میزان الحكمة: 236