دهلاویه فقط نام یک نقطه روی نقشه نیست؛ نام مدرسهای است که چهلوپنج سال پیش با خون مصطفی چمران بنا شد و هنوز شاگرد تربیت میکند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر؛ گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: چهلوپنج سال از روزی که مصطفی چمران در دهلاویه به شهادت رسید میگذرد؛ اما بعضی آدمها با رفتن تمام نمیشوند. شهادت برای آنان پایان زندگی نیست، آغاز یک حضور گستردهتر است. چمران از همان انسانهایی بود که از محدوده زمان عبور کرد و به یک مکتب تبدیل شد؛ مکتبی که هنوز در لحظههای سرنوشتساز تاریخ ایران خود را نشان میدهد.