جمله آشنایی است: «ساخت متاورس یک دهه زمان میبرد.» اما چرا چنین فرضی مطرح است؟ اول در ذهنتان یک متاورس ایدهآل را تصور کنید: حضور میلیونها نفر در نقشهای شبیه به جهان واقعی که اقدامات تمام افراد غیرقابل فسخ و ماندگار است. برای مثال اگر مجسمهای را در متاورس بشکنید، این مجسمه تا زمان تعمیر مجدد شکسته باقی میماند. در نهایت هر بازیگر این جهان خودمختاری کامل دارد و تا زمانی که از قوانین متاورس پیروی کند، اختیار هر کاری را در هر کجای این جهان مجازی خواهد داشت.
برای تحقق چنین متاورسی به قدرت 5G، پردازندههای نوین هوش مصنوعی، رایانش کوانتومی، رایانش لبه (Edge)، واقعیت ترکیبی و واقعیت مجازی نیاز داریم. اما در حال حاضر این تکنولوژیها به اندازه کافی و با قیمت مقرون به صرفه در دسترس نیستند. در نتیجه تحقق متاورس حقیقی هدفی است که فعلاً اجرایی نمیشود.