جمعه 7 شهريور 1404 01:38 ساعت
«ماشه» را اروپا نچکاند؛ ماشه را کسانی چکاندند که ده سال پیش، با ذوقزدگی کودکانه، از «توافق برد-برد» سخن میگفتند و امروز در سکوتی مرگبار پنهان شدهاند. دستگاه قضا باید پاسخ دهند که تاوان این حماقت یا خیانت تاریخی را چه کسی پرداخت خواهد کرد؟
گروه سیاست-رجانیوز: امروز، پس از یک دهه خودفریبی و تحمیل خسارت محض به کشور، تروئیکای اروپایی ماشهای را چکاند که تفنگش را «دیپلماتهای لبخند» در سال ۹۴ با افتخار به دست دشمن داده بودند. بازگشت تمام تحریمهای شورای امنیت پس از یک دهه اجرای تعهدات یکطرفه از سوی ایران، نه یک اتفاق، که رونمایی رسمی از یک فاجعه ملی است؛ فاجعهای که امروز باید پرسید مسببان آن، خائن بودند یا سادهلوح؟
ده سال پیش، در روزهایی که رسانههای زنجیرهای غربگرا از «فتحالفتوح» و «پیروزی تاریخی» مینوشتند و محمدجواد ظریف، معمار این سازه پوشالی، با لبخندهای دیپلماتیک دوربینها را مسحور میکرد، منتقدان دلسوز و انقلابی فریاد میزدند که بند ۳۷ ضمیمه برجام و مکانیزم بازگشت خودکار تحریمها (مکانیسم ماشه یا Snapback) نه یک «دستاورد» که یک «دام حقوقی» و «شمشیر داموکلس» بر سر ملت ایران است. اما پاسخ چه بود؟ انکار، تمسخر و اتهام!