پاسخ موشکی ایران به تجاوز رژیم صهیونیستی علیه ضاحیه جنوبی بیروت را باید فراتر از یک عملیات نظامی مورد ارزیابی قرار داد.
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: حملات موشکی ایران به سرزمینهای اشغالی در واکنش به تجاوز رژیم صهیونیستی علیه ضاحیه جنوبی بیروت را میتوان یکی از مهمترین تحولات راهبردی سالهای اخیر در غرب آسیا دانست. اهمیت این عملیات صرفاً در ابعاد نظامی آن خلاصه نمیشود، بلکه پیامد اصلی آن در تثبیت و عینیتبخشی به مفهومی نهفته است که طی سالهای گذشته با عنوان «وحدت ساحات» یا «وحدت میدانها» از سوی جریان مقاومت مطرح شده بود.
وحدت ساحstyle=”color:#000080″>نتیجه
در مجموع، پاسخ موشکی ایران به تجاوز رژیم صهیونیستی علیه ضاحیه جنوبی بیروت را باید فراتر از یک عملیات نظامی مورد ارزیابی قرار داد. این عملیات نشان داد که محور مقاومت وارد مرحلهای جدید از هماهنگی و همافزایی شده است؛ مرحلهای که در آن، امنیت اعضای این محور به یکدیگر گره خورده و هرگونه تجاوز به یکی از آنها میتواند واکنش جمعی سایر اضلاع را در پی داشته باشد. به همین دلیل، شاید مهمترین دستاورد این عملیات نه تعداد موشکهای شلیک شده، بلکه تثبیت معادلهای باشد که سالها از آن با عنوان «وحدت ساحات» یاد میشد و اکنون به یک واقعیت انکارناپذیر در معادلات منطقه تبدیل شده است.