در جهان امروز، سرعتِ رخدادها از سرعتِ اندیشه پیشی گرفته است. جامعه در موجی از اطلاعات، تصویرها و پیامها غوطهور است و در این میان، روابط عمومی اگر همچنان چشم به گذشته داشته باشد، دیر یا زود از جریان زندگی جا میماند. روزگار ما، روزگارِ پیشبینی است؛ روزگاری که «دیدن پیش از وقوع»، به اندازهی «اقدام پس از وقوع» اهمیت دارد.