چهار سال از صحبتهای اولیه CBDC بانک مرکزی با نام ریال دیجیتالی میگذرد. پروژهای که در سال ۱۴۰۰ بالاخره به فاز پیشآزمایشی رسید و در نهایت در سال ۱۴۰۱ اعلام شد وارد فاز آزمایشی شده است. ریال دیجیتالی به همت بانک مرکزی بدون توجه به صحبتها و انتقادات کارشناسان در یک سال گذشته روند پرشتابتری در توسعه پیدا کرده است. روندی که در بحبوحه عرضه هوش مصنوعی و نگرانیهای ایجادشده برای از بین رفتن مشاغل مختلف میتواند صنعت بانکداری را از بین ببرد و تمامی قدرت پول را در یک نهاد به نام بانک مرکزی متمرکز کند.
ارز دیجیتالی بانک مرکزی یا CBDC معادلی از پول ملی کشور است که به صورت دیجیتالی و با بهرهوری از تکنولوژی بلاکچین عرضه میشود. میتوان گفت CBDC به عنوان شکل جدیدی از پول تنها تفاوتش با موجودیهای ریالی در عرضه آن روی بلاکچین است. اینها بخشی از توضیحات مرسوم در مورد CBDCها است که رسانهها و مسئولان هنگام صحبت از CBDC مطرح میکنند.
با این حال ابعاد کمتر دیدهشده CBDC تاریکتر است. صنعت بانکداری مدرن در مفهوم به گونهای توسعه یافته است که در خدمت نیازهای اقتصاد و توسعه آن باشد. این صنعت به کمک بانک مرکزی جریان تولید و عرضه پول را کنترل میکند تا بتواند نیازهای یک جامعه مدرن را تامین کند. این موضوع بعد از اختراع پول و همچنین مفهومی به نام Fractional reserve banking که به بانکها اجازه میدهد در ازای دریافت نقدینگی از مردم، مقدار کمتری را برای بازپرداخت نگهداری کنند، ممکن شد. حتی در بانکداری امروزی دیگری خبری از پشتوانه نیست و بانک مرکزی بدون نیاز به تامین پشتوانه برای پول میتواند به هر میزان اقدام به چاپ پول کند.