به گزارش« نبض فناوری» امیر عارفیان دانش آموخته دکترای مهندسی مکانیک (تبدیل انرژی) دانشگاه صنعتی امیرکبیر و مجری طرح «مدلسازی تحلیلی و تجربی رفتار دینامیکی نیروگاه دودکش خورشیدی با سامانه انباره گرمایی» گفت: افزایش روزافزون نیاز به انرژی الکتریکی در سطح ملی و بین المللی از یک سو و محدودیتها و مخاطرات تولید توان الکتریکی از فناوریهای سنتی سوختهای فسیلی از سوی دیگر، توسعه استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و در رأس آنها انرژی خورشیدی و بادی را الزامآور ساخته است.
وی افزود: فناوری نیروگاهی دودکش خورشیدی (Solar Chimney Power Plant) یکی از فناوریهای امیدبخش و قابل اعتماد از توان گرمایی خورشیدی (Solar thermal power) است. در این نیروگاه، بخشی از انرژی حرارتی تابش خورشید که به سطوح جمعکننده یا گلخانه خورشیدی رسیده است، به هوای درون آن داده شده و با کاهش چگالی هوا نسبت به هوای محیط پیرامون، نیروی شناوری ایجاد میشود. تأثیر این نیروی شناوری در امتداد دودکش که در مرکز جمعکننده قرار دارد منجر به ایجاد جریان جابجایی طبیعی و بالارونده میشود. بخشی از انرژی جنبشی جریان هوای بالارونده در مجموعه توربین هوایی و مولد نصب شده در پایه دودکش به انرژی الکتریکی تبدیل میشود.
وی گفت: نیروگاه دودکش خورشیدی در پیکربندی پایه و شناخته شده آن دارای فناوری سطح بالایی نبوده و تمامی زیرسامانهها و اجزای آن قابلیت بومیسازی و ساخت داخل را دارا است.