حسن همجواری در حقوق بین‌الملل؛ الزامی فراموش‌شده اما ضرورت حیاتی برای صلح منطقه‌ای

قرار دادن امکانات در اختیار متجاوز، نقض آشکار و چندلایه اصل حسن همجواری است که نه‌تنها همسایه مستقیم را تهدید می‌کند، بلکه امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی را به خطر می‌اندازد؛ حقوق بین‌الملل این عمل را به‌شدت محکوم و سازوکار‌های مسئولیت، جبران و مقابله جمعی را پیش‌بینی کرده است.

اصل حسن همجواری در حقوق بین الملل

قرار دادن امکانات در اختیار متجاوز، نقض آشکار و چندلایه اصل حسن همجواری است که نه‌تنها همسایه مستقیم را تهدید می‌کند، بلکه امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی را به خطر می‌اندازد؛ حقوق بین‌الملل این عمل را به‌شدت محکوم و سازوکار‌های مسئولیت، جبران و مقابله جمعی را پیش‌بینی کرده است.

اصل حسن همجواری Good Neighbourliness یکی از اصول بنیادین حقوق بین‌الملل است که بر روابط مسالمت‌آمیز، همکاری و احترام متقابل میان دولت‌ها، به‌ویژه همسایگان، تاکید دارد؛ این اصل ریشه در منشور سازمان ملل دارد.

در مقدمه منشور سازمان ملل آمده است که کشورهای عضو مصمم هستند «تحمل و مدارا کنند و در صلح با یکدیگر به‌عنوان همسایگان خوب زندگی کنند»؛ همچنین ماده ۷۴ منشور تاکید می‌کند که سیاست اعضا در قبال سرزمین‌های تحت قیمومیت باید براساس اصل کلی حسن همجواری باشد و منافع و رفاه بقیه جهان را در نظر بگیرد.

این اصل نه‌تنها یک الزام اخلاقی، بلکه یک مفهوم حقوقی-سیاسی است که روابط میان دولت‌ها را بدون توجه به مرز‌های مشترک، بر پایه همکاری، درک متقابل و ملاحظه منافع یکدیگر تنظیم می‌کند؛ در دنیای جهانی‌شده امروز، حسن همجواری فراتر از مرز‌های جغرافیایی رفته و به مسائل محیط زیستی، اقتصادی، مهاجرت و حقوق بشر گسترش یافته است.

منبع  : خبرگزاری میزان

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *