جنایتهای بینالمللی (International Crimes) به جرایم جدی و سنگینی اشاره دارند که حقوق کیفری بینالمللی (International Criminal Law – ICL) آنها را ممنوع کرده و مسئولیت کیفری فردی ایجاد میکنند؛ این جرایم نهتنها نقض حقوق دولتها، بلکه حمله به ارزشهای بنیادین بشریت، صلح و امنیت بینالمللی هستند.
۴ جنایت اصلی یا «هستهای» (Core Crimes) شامل نسلکشی (Genocide)، جنایت علیه بشریت (Crimes Against Humanity)، جنایت جنگی (War Crimes) و جنایت تجاوز (Crime of Aggression) میشوند.
این مفهوم عمدتا پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و با دادگاههای نورنبرگ و توکیو، سپس دادگاههای موقت (ad hoc) مانند دادگاه بینالمللی کیفری برای یوگسلاوی سابق (ICTY) و دادگاه بینالمللی کیفری برای رواندا (ICTR) و در نهایت دیوان کیفری بینالمللی (ICC) در اساسنامه رُم ۱۹۹۸ تکامل یافت؛ اساسنامه رُم صلاحیت دیوان بینالمللی کیفری را بر این جرایم محدود کرده و تاکید دارد که «جدیترین جرایم مورد نگرانی جامعه بینالمللی بهعنوان یک کل» هستند.