حق دفاع از خود بهعنوان یکی از مهمترین استثناهای اصل ممنوعیت توسل به زور در حقوق بینالملل زیر فشار تفسیرهای نابجا و سوءاستفادههای مختلف قرار گرفته است.
حق دفاع از خود (Right to Self-Defense) یکی از مهمترین استثناهای اصل ممنوعیت توسل به زور در حقوق بینالملل معاصر است؛ این حق در ماده ۵۱ منشور سازمان ملل به رسمیت شناخته شده و ریشه در حقوق عرفی بینالمللی دارد.
ماده ۵۱ منشور سازمان ملل به صراحت اعلام کرده است: هیچچیز در این منشور حق ذاتی فرد یا جمعی دفاع از خود را در صورتی که حمله مسلحانهای علیه یکی از اعضای ملل متحد صورت گیرد، مخدوش نخواهد کرد، تا زمانی که شورای امنیت اقدامهای لازم را برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی اتخاذ کند.