به گزارش« نبض فناوری» به نقل از دانشگاه صنعتی امیرکبیر،خلیل الرحمن خلیلی پور رودی، دانش آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر و مجری طرح «اصلاح منسوج سلولزی با استفاده از کراتین بازیافتی الیاف پروتئینی جهت تهیه زخم پوش های زیست فعال» گفت: در حال حاضر بیمارانی که دچار سوختگی هستند، به علت گرانی زخم پوش های وارداتی هنوز در بیمارستان ها از گاز وازلینه برای پانسمان زخم های این بیماران استفاده می شود.
وی با اشاره به معضلات گاز وازلینه گفت: استفاده از گاز وازلینه، به عنوان یک پوشش تنها به کنترل از دست رفتن آب بدن بیمار و جلوگیری از هجوم باکتری ها کمک می کند و تاثیر مهمی در تسریع ترمیم زخم ندارد. حتی به دلیل وجود وازلین محدودیت در اکسیژن رسانی به زخم نیز ایجاد می شود.
خلیلی پوررودی ادامه داد: گاز استریل بدون وازلین هم هنگام تعویض پانسمان موجب ایجاد زخم ثانویه می شود که مناسب نیست. برای همین موضوع نیاز به یک زخم پوش مقرون به صرفه که با فناوری در دسترس و مواد اولیه ارزان و در مقیاس زیاد قابل تهیه باشد به شدت احساس می شود.