ردپای زیستن و هراس در «تشخین»

تشخین» در دو مدار اصلی حرکت می‌کند مدار نخست، رئالیسمِ موقعیت‌های خانگی است. بخش عمده‌ای از داستان‌ها در دل مناسبات خانوادگی، خویشاوندی، آبرو، تنهایی، ازدواج و مراقبت‌های روزمره اتفاق می‌افتند. شخصیت‌های زن در این داستان‌ها درگیر فشارهای خاموش‌اند؛ فشارهایی که الزاماً به شکل درگیری‌های بیرونی بروز پیدا نمی‌کنند، بلکه بیشتر در قالب بازدارنده‌های پنهان، تردیدها و سکوت‌های تحمیلی خود را نشان می‌دهند.

سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ – ۰۹:۴۰
ردپای زیستن و هراس در «تشخین»

نگاهی به مجموعه داستان سمیه کشوری؛

ردپای زیستن و هراس در «تشخین»

تشخین» در دو مدار اصلی حرکت می‌کند مدار نخست، رئالیسمِ موقعیت‌های خانگی است. بخش عمده‌ای از داستان‌ها در دل مناسبات خانوادگی، خویشاوندی، آبرو، تنهایی، ازدواج و مراقبت‌های روزمره اتفاق می‌افتند. شخصیت‌های زن در این داستان‌ها درگیر فشارهای خاموش‌اند؛ فشارهایی که الزاماً به شکل درگیری‌های بیرونی بروز پیدا نمی‌کنند، بلکه بیشتر در قالب بازدارنده‌های پنهان، تردیدها و سکوت‌های تحمیلی خود را نشان می‌دهند.

سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)صادق رحمانی، منتقد ادبی: نخستین کتاب‌های داستانی معمولاً حامل ردّ پاهای پررنگ‌تری از زیستِ آغازین نویسنده‌اند؛ جاهایی که قلم هنوز در پی پنهان‌کردن سرچشمه‌های خود برنیامده و جهان داستان بی‌واسطه از همان هوا، خانه‌ها، خاطرات و اضطراب‌های دور شکل می‌گیرد.

مجموعه‌داستان «تشخین» نوشتهٔ سمیه کشوری دقیقاً در همین نقطه ایستاده است: اثری ۲۷۲ صفحه‌ای شامل ۲۴ داستان کوتاه که حاصل سال‌ها نوشتن، آزمودن فرم‌های گوناگون و انباشت تجربه‌هایی است که سرانجام از حافظه به کلمات منتقل شده‌اند.

منبع  : خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *