خشک شدن دریاچههای ایران نظیر ارومیه، گاوخونی، بختگان و هامون به یکی از بزرگترین بحرانهای زیستمحیطی کشور تبدیل شده است. تغییرات اقلیمی، کاهش بارندگی، برداشت بیرویه آب و مدیریت نادرست منابع، عوامل اصلی این پدیده هستند که پیامدهای اجتماعی و اقتصادی زیادی به همراه دارند. در چنین شرایطی بهرهگیری از فناوریهای نوین مانند دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) و هوش مصنوعی میتواند راهکاری علمی و کارآمد برای مدیریت بهتر منابع آبی و جلوگیری از نابودی دریاچهها فراهم کند. این ابزارها با شبیهسازی دقیق فرآیندهای طبیعی، امکان پیشبینی آینده و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت دریاچهها را به تصمیمگیرندگان میدهند.