کاهش نرخ فرزندآوری و افزایش گرایش به زندگی بدون فرزند، یکی از تحولات جمعیتی چشمگیر ایران در دهههای اخیر است. این پدیده که ریشه در تغییرات عمیق فرهنگی و اجتماعی دارد، دو چهره متمایز دارد: انتخابی آگاهانه از سوی برخی زوجها، و تجربهای ناخواسته برای برخی دیگر که با ناباروری دستوپنجه نرم میکنند. گزارش حاضر با اتکا به یافتههای پژوهشی، به واکاوی این پدیده و پیامدهای متفاوت آن در بافت جامعه ایران میپردازد.
نویسنده:هاجر احمدی/ کاهش نرخ فرزندآوری و افزایش گرایش به زندگی بدون فرزند، یکی از تحولات جمعیتی چشمگیر ایران در دهههای اخیر است. این پدیده که ریشه در تغییرات عمیق فرهنگی و اجتماعی دارد، دو چهره متمایز دارد: انتخابی آگاهانه از سوی برخی زوجها، و تجربهای ناخواسته برای برخی دیگر که با ناباروری دستوپنجه نرم میکنند. گزارش حاضر با اتکا به یافتههای پژوهشی، به واکاوی این پدیده و پیامدهای متفاوت آن در بافت جامعه ایران میپردازد.