زهرا ابراهیمیان
اشت. برنار با نثری شاعرانه اما صریح، نشان میدهد که چگونه ونگوگ با فقر، انزوا و بیماری روانی دستوپنجه نرم میکرد، اما در عین حال، هرگز از ایمان به قدرت نجاتبخش هنر دست نکشید. این کتاب تنها روایتی از زندگی ونگوگ نیست، بلکه بازتابی از رابطهای انسانی و صمیمی میان دو هنرمند است؛ رابطهای که در آن هنر، رنج، امید و اندیشه در هم تنیدهاند و ونگوگ را نهتنها بهعنوان یک نقاش بزرگ، بلکه بهعنوان انسانی پرشور، آسیبپذیر و اندیشمند به تصویر میکشد.
درباره امیل برنار
اِمیل انری برنار (زاده ۱۸۶۸ لیل – درگذشته ۱۹۴۱ پاریس) یک نقاش پسادریافتگر فرانسوی بود که در دهه ۱۸۸۰ به همراه نقاشان دیگر سبکهای مجزاگری و ترکیبگری را بنیان گذاشت. وی رابطه دوستانه و نزدیکی با هنرمندانی چون پل گوگن، ونسان ون گوگ، ادیلون ردون و پل سزان داشت.