سخنان وزیر جهاد کشاورزی در اصفهان، بیش از آنکه پاسخی به یک استان درگیر بحران باشد، بازتابی از یک سیاستگذاری جداافتاده از زمین واقعیت بود؛ زمینی که در آن، کشاورز با خاک ترکخورده، رودخانهای خاموش و سفرههای زیرزمینی تهی دستبهگریبان است.وزیر از کاهش واردات گندم و گوشت گفت، از توسعه کشاورزی دانشبنیان و از تبدیل ایران به قطب تولید غذا در منطقه. اما هیچکدام از این شعارها، به پرسش اصلی پاسخ نداد: در غیاب آب، این اهداف بر کدام زمین واقع خواهند شد؟