قیمتگذاری دستوری، تاکید بر انحصار داخلی و محصول نهایی بیکیفیت با وجود افزایش قیمت. اینها تا سالها شاخصههای اصلی صنعت خودروسازی داخلی بودند؛ اما اکنون به دیگر صنایع نیز تسری یافتهاند؛ از جمله صنعت ارتباطات که سال گذشته سرانجام توانست مجوز افزایش ۳۰ درصدی قیمت اینترنت را دریافت کند و وعده داده است تا چند ماه آینده بر پوشش شبکه و متوسط سرعت بیفزاید. آیا وضعیت اینترنت در سال ۱۴۰۳ بهتر از قبل خواهد شد؟
وضعیت مالی اپراتورهای ثابت و همراه با افزایش قیمتها و لزوم ارتقا به فناوریهای جدیدتر، چندان مناسب نیست. حتی برخی شنیدهها از زیان میلیاردی اپراتورهای ثابت خبر میدهد و صورتهای مالی تنها اپراتور همراه حاضر در بازار سرمایه نیز از کاهش حاشیه سود حکایت دارد. این وضعیت نگرانکننده سرانجام در نیمه دوم سال گذشته مجموعه تصمیمگیران کشور را متقاعد کرد با افزایش ۳۴ درصدی قیمت بستههای اینترنتی موافقت کنند. هرچند اپراتورها درخواست افزایش ۱۰۰ درصدی داشتند؛ اما به نظر نمیرسد کاربر نهایی حتی از همین میزان افزایش نیز راضی باشد.
نارضایتی کاربران اینترنت در حالی است که قیمت اینترنت برای حدود ۶ سال ثابت مانده بود و در مقابل، تمامی هزینههای ریالی و دلاری افزایش پیدا کردهاند. در همین حال، مقایسه قیمت اینترنت در ایران با دیگر کشورهای جهان نیز ارزان بودن این سرویس در ایران را تایید میکند؛ اما هرکس در ایران یک بار از اینترنت استفاده کرده باشد، حتما در دسته کسانی قرار میگیرد که معتقدند اینترنت، ارزان نیست.