بنزین در ایران دیگر فقط با یک مسئله تولید یا مصرف روبهرو نیست. شکاف میان آنچه کشور تولید میکند و آنچه هر روز مصرف میشود به یک ناترازی مزمن تبدیل شده است. تعداد خودروها افزایش یافته، مصرف سوخت ناوگان بالا رفته و سیاستهای کنترل مصرف نتوانسته همپای رشد تقاضا پیش برود. نتیجه بازاری است که هر سال فاصله میان تولید و مصرف در آن بیشتر میشود و برای جبران این شکاف، فشار بیشتری بر منابع ارزی و بودجه کشور وارد میکند.
افزایش مصرف بنزین در سالهای اخیر با سرعت قابل توجهی ادامه داشته در حالی که ظرفیت تولید پالایشگاهها با همان شتاب افزایش نیافته است. از سوی دیگر فرسودگی خودروها، پایین بودن بهرهوری ناوگان، توسعه ناکافی حملونقل عمومی و ضعف ابزارهای مدیریت تقاضا به رشد بیشتر مصرف دامن زده است.
به همین دلیل ناترازی بنزین را نمیتوان تنها با افزایش تولید حل کرد تا زمانی که رشد مصرف مهار نشود هر میزان افزایش تولید نیز ممکن است پس از مدتی دوباره با رشد تقاضا خنثی شود. مسئله اصلی ایجاد تعادل میان تولید و مصرف است تعادلی که هم به سرمایهگذاری در بخش پالایش و هم به اصلاح الگوی مصرف و سیاستهای مدیریت تقاضا نیاز دارد.