بعد از ۱۳۸۶–۱۳۸۷ مدل تسویه، پالایشگاهها، عملاً خصوصی شدند. در مدل جدید تسویه (مصوب مجلس در قانون بودجه) پالایشگاهها نفت خام را به قیمت فوب دریافت میکردند و موظف بودند ۵ فراورده اصلی را به دولت به قیمت فوب تحویل دهند. اما در عوض به جای دریافت حقالعمل معادل هزینههای تولید آن ۵ فراورده اصلی نفت دریافت کنند و هم فراوردههای ویژه و جانبی را به قیمت جهانی بفروشند. این شروع ماجرای تخریب اقتصاد کشور و کنترل درآمد آن توسط یک حلقه کوچک و با نفوذ است.
