به گزارش صراط به نقل از نوبنیاد؛ شما از جمله نمایندگان منتقد رئیس مجلس در موضوع برگزاری منظم و علنی مجلس و همچنین همزمانی حضور قالیباف در مجلس و مذاکرات هستید. علت این انتقاد چه بود؟
اصل 57 میگوید که سه قوه مستقل از هم هستند و زیر نظر ولی امر کار خود را انجام میدهند. یعنی وظائف خود را مستقل از هم باید انجام دهند. طبق قانون مجلس شورای اسلامی دووظیفه اصلی دارد؛ اول قانونگذاری و دوم نظارت. قوه مجریه هم مسئول اجرای قانون است. یکی از مباحث اجرایی، مذاکرات و امور دیپلماتیک است، بنابراین سرپرستی تیم مذاکرات ذیل کار اجرایی تعریف میشود و با کار نظارتی در تعارض است. کسی که شان نظارتی بر دولت دارد، ناظر بر امور سیاست خارجی و دیپلماتیک هم هست. یک نفر نمیتواند هم مجری باشد و هم ناظر. دو نقش در یک نفر نمیتواند جمع شود. از بابت اخیرا من اخطار دارد و گفتم که این موضوع با اصل تفکیک قوا مغایرت دارد و بهتر بود که آقای قالیباف از کار مذاکرت استعفا دهد و به مجلس بیاید. در خصوص سرپرستی هیات مذاکرات این نکته را هم باید بگویم که یک وقتی در شرایط جنگی و ویژه، میتوان استثنا قائل شد و شاید بتوان گفت که این تناقض مسئولیتی اقتضا میکرد اما الان که چندین ماه از جنگ گذشته، به نظر می ربسد که دیگر اقتضایی وجود ندارد و از این طرف هم مجلس دچار خلاهایی شده است. من به آقای قالیباف هم گفتم که شما رئیس مجلس و قوه مقننه هستید و باید امورات این طرف را سامان دهید. ما الان در بحث امورات مجلس و وظایف اصلی آن بسیار عقب هستیم و اینها قابل جبران است منتهی نیاز دارد که همه ظرفیتها و توان رئیس و هیات رئیسه مجلس پای کار بیاید. مجلس باید بتواند دولت را به استنطاق بکشاند و دولت هم باید از مجلس حساب ببرد. فضایی که الان شکل گرفته این است که دولت وقعی به تذکرات و سوالهای مجلس نمینهد و کار را به شوخی گرفته است.