وحید راشدی، متخصص سالمندشناسی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، در گفتوگو با خبرنگار آنا، با تأکید بر اینکه زمینخوردگی در سالمندان نباید یک اتفاق ساده تلقی شود، گفت: در طب سالمندی، سقوط تنها یک حادثه گذرا نیست، بلکه بهعنوان یک سندرم سالمندی شناخته میشود؛ پدیدهای چندعاملی که از تعامل بیماریهای مزمن، تغییرات فیزیولوژیک مرتبط با افزایش سن، مصرف داروها و حتی شرایط محیطی ایجاد میشود.
وی افزود: مطالعات جهانی نشان دادهاند که حدود یکسوم افراد بالای ۶۵ سال حداقل یکبار در سال زمین میخورند و این میزان در سنین بالاتر افزایش پیدا میکند. پیامدهای این اتفاق میتواند از کبودیهای خفیف تا شکستگی لگن، آسیب مغزی، ناتوانی پایدار، وابستگی و حتی مرگ متغیر باشد.
راشدی ادامه داد: اهمیت موضوع فقط به آسیب جسمی محدود نمیشود، زیرا زمینخوردگی میتواند آغازگر کاهش تحرک، انزوای اجتماعی، افسردگی و افت شناختی باشد و در بسیاری از موارد، نخستین سقوط آغاز روند تدریجی از دست رفتن استقلال سالمند است.