واژه سیاه «خاموش شدن اینترنت بینالملل و شبکه ملی اطلاعات» با فوت درشت و حالت چشمکزن جلوی چشمانم به نمایش درآمده بود. در حال تجربه یک حس آشنا بودم، ترکیبی از وحشتزدگی و خشم توامان. کنار این واژه سیاه، ذهنم به سرعت خاطرات تلخ از قطعی اینترنت در چند ماه و چند سال گذشته را مرور کرد. بدنم در همین چند دقیقه در مواجهه با این حجم از شوک و فشار روانی، سرد و کرخت شد و چون هنوز در تخت بودم، همانجا در خودم مچاله شدم.
دو سه روزی گذشت و پس از گفتگوهای تلفنی و حضوری با دوستانم، متوجه شدم صرف نوشتن مطلبی با همان رویکرد سال قبل درباره سلامت روان در سازمان، کاربردی ندارد و لازم است درباره مدیریت وضعیت روانی در سازمانها و تیمها در شرایط بحرانی صحبت شود. به مطالعه اسنادی پرداختم که با فعال شدن شبکه ملی اطلاعات، میتوانستم به آنها رجوع کنم. شمارههای مختلف مجله کسبوکار هاروارد را روی سایت انتشارات نوین، بالا و پایین کردم تا عنوان «سربرآوردن از بحران» که در جولای- آگوست ۲۰۲۰ در روزهای همهگیری کووید-۱۹، منتشر شده بود؛ نظرم را جلب کرد. در بخشهای مختلف این شماره ، روانشناسان متعددی به نکات ارزشمندی اشاره کرده بودند که چکیده آن را در ادامه میخوانید: