قطعی اینترنت در جنگ ۱۲ روزه و حوادث اخیر دیماه ۱۴۰۴، اگرچه از نظر شدت و گستره شباهتهایی دارند، اما از نظر زمینه، منطق اعمال و پیامدها متفاوتاند. در جنگ ۱۲ روزه، قطع تقریبا کامل اینترنت در واکنش به یک تهدید خارجی و با اهداف امنیتی و دفاعی انجام شد، هرچند به اختلال گسترده در زندگی دیجیتال و فعالیتهای اقتصادی انجامید. در مقابل، قطعی اینترنت در حوادث اخیر در بستر بحران داخلی و برای کنترل جریان اطلاعات و ارتباطات اجتماعی اعمال شده و نهتنها ارتباط با جهان خارج، بلکه ارتباطات داخلی را نیز مختل کرده است. تجربه اخیر بهدلیل طولانیتر بودن، الگوی نامشخص و اختلال همزمان در خدمات بانکی، آموزشی و کسبوکارهای دیجیتال، پیچیدهتر و پرهزینهتر بوده است. در مجموع، تفاوت در نوع بحران و هدفگذاری سیاستی باعث شده آثار اقتصادی و اجتماعی قطعی اینترنت در حوادث اخیر عمیقتر و پایدارتر از تجربه جنگ ۱۲ روزه باشد.
در گام نخست، اقتصاد دیجیتال بهطور مستقیم و فوری آسیب میبیند. پلتفرمهای خدماتی، فروشگاههای آنلاین، شرکتهای فینتک، استارتآپهای حوزه آموزش، سلامت و حملونقل و حتی کسبوکارهای سنتی که به فروش آنلاین، بازاریابی دیجیتال یا پرداخت الکترونیکی وابستهاند، با افت شدید یا توقف کامل فعالیت مواجه میشوند. ویژگی مهم این وضعیت آن است که هزینههای ثابت این کسبوکارها، از حقوق نیروی انسانی گرفته تا اجاره، زیرساخت و تعهدات مالی، همچنان پابرجاست، در حالی که جریان درآمدی آنها قطع یا بهشدت محدود میشود. این نداشتن توازن، تابآوری بنگاهها را کاهش داده و بسیاری از آنها را در معرض ورشکستگی یا کوچکسازی اجباری قرار میدهد. نمونه انرا در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه شاهد بودیم.