علی رضائیان مدیر واحد راهکارهای بانکداری مهیمن معتقد است الگوریتمهای یادگیری ماشین و تحلیل گراف میتوانند الگوهای تقلب را آشکار کنند، اما بدون همکاری بین بانکها و رگولاتورها، این فناوریها به نتیجه نمیرسند. او میگوید حسابهای اجارهای نمونهای روشن از جایی است که نبود تبادل داده، هزینه جرم را برای متخلفان پایین نگه میدارد.
به عنوان کسی که در حوزه کشف تقلب بانکی فعالیت میکنید، مهمترین الگوهای کلاهبرداری و تقلب شبکه بانکی را در چه چیزهایی میبینید؟
در حوزههای پرداختی و بانکی انواع و اقسام روشهای پرداختی و ابزارها در حال اضافهشدن و رفتارها منتوع شدن هستند. در کل دو دسته تخلف وجود دارد؛ تخلفهای داخلی مثل سوءاستفاده کارکنان و شعب که در راهحلهای بازرسی دنبال میشود و تخلفهای خارجی مثل کلاهبرداری مشتریان. روشهای شناسایی این دو گروه متفاوت است. بخش مهمی از این تخلفها شامل مواردی میشود که رگولاتوری به دنبال رفع آنهاست و بخش دیگر مواردی هستند که بانک را متضرر میکنند. با این حال مبارزه با پولشویی از مواردی است که برای سازمانها و رگولاتوری اهمیت دارد. همچنین تقلبهای مرتبط با هویت (مثل استفاده از هویت دیگران) روزبهروز جدیتر میشود. برای شناسایی این رفتارها نیاز به ترکیب الگوریتمها، نظارت رگولاتور و پیگیری مستقیم بانکها داریم.