تحول ناشی از هوش مصنوعی دیگر در سطح «ابزارهای هوشمند» متوقف نمیشود؛ این فناوری در حال تبدیلشدن به عاملی ساختارشکن است که بنیان مدلهای کسبوکار، شیوه تصمیمسازی و حتی نقشهای سازمانی را دگرگون میکند. ورود هوش مصنوعی به ساختار شرکتها نه یک انتخاب فناورانه، بلکه یک ضرورت بقای سازمانی است؛ ضرورتی که اگر از سوی رهبری سازمان هدایت نشود، همان مسیری را طی خواهد کرد که بسیاری از نوآوریهای واژگونکننده طی تاریخ پیمودهاند: جابهجایی مرز صنایع، حذف بازیگران قدیمی و خلق قدرتهای تازه. هوش مصنوعی پیش از آنکه یک محصول باشد، یک تغییر پارادایم است؛ تغییری که بیتوجهی به آن میتواند برای شرکتها هزینههایی بهمراتب بزرگتر از عقبماندگی تکنولوژیک در پی داشته باشد.
در رویداد AI Summit 2025، در دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، با دیدگاههای مختلف تصویری جامع از آینده سازمانها در عصر هوش مصنوعی شکل گرفت. برای بسیاری از مدلهای کسبوکار، این سخنرانیها روشن کرد که ورود به عصر هوش مصنوعی اغلب نیازمند بازطراحی بنیادین، گاهی از نقطه صفر است و موفقیت چنین تحولاتی بدون پذیرش نقش حیاتی مدیرعامل در هدایت و پیشبرد نوآوری واژگونکننده و خلقکننده تکنولوژیهای دیگر، غیرممکن خواهد بود.