اکوسیستم پادکست ایران در پی اختلالهای اینترنت وارد مرحلهای تازه شد که در آن، قواعد پیشین تولید، توزیع و مصرف دیگر کارایی ندارند. پلتفرمهای داخلی در تلاش برای جبران خلا زیرساختهای خارجی، به سمت ایجاد نقشهای جدید حرکت کردند و در مقابل، پادکسترها هم باید مسیرهای ارتباطی خود با مخاطبان را از نو طراحی کنند؛ مخاطبانی که بخشی از آنها از دست رفته و بخشی دیگر در مسیرهای تازهای پراکنده شدند.
به گزارش پیوست، اختلال در دسترسی و محدودیتهای اینترنتی، منجر به گسست پیوندی شد که طی سالها میان پادکسترها و مخاطبانشان در بسترهای مشخص شکل گرفته بود. بر این اساس نهتنها بخشی از شنوندگان از دست رفتند، بلکه مسیرهای آشنای ارتباط نیز از کار افتاد و هر دو سوی این رابطه را در موقعیتی ناپایدار قرار داد. مخاطبانی که به الگوی مصرف در پلتفرمهای مشخص خو گرفته بودند، پراکنده شدند و در سوی دیگر، تولیدکنندگان محتوا به دنبال مسیرهایی جدید برای بازیابی ارتباط با جامعهای شدند که در فضایی متفاوت شکل گرفت.
کریم نیکونظر تهیهکننده پادکست رادیو تراژدی در گفتوگو با پیوست، با اشاره به امکان تبلیغ پادکست و اطلاعرسانی در مورد انتشار اپیزودها در تلگرام، اینستاگرام و کستباکس از نبود این امکان در نمونههای داخلی میگوید و توضیح میدهد: «تا قبل از این شرایط، هر شماره منتشر شده در رادیو تراژدی به طور میانگین ۹۰ هزار نفر شنونده داشت، این عدد در حال حاضر کمتر از ۱۰ هزار نفر است.»