به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، صبح نهم اسفندماه ۱۴۰۴، تهران تازه هیاهوی روزمرگی را شروع کرده بود که ناگهان صدای انفجار، پایتخت را لرزاند و پنجره خانههای مرکز شهر رو به صحنهای باز شد که هرگز از حافظه تاریخی ایران پاک نخواهد شد. آنهایی که ساکن خیابانهای اطراف بودند، بیآنکه پروای جان داشته باشند یا اراده توقف گامهایشان را سراسیمه به سمت مکانی دویدند که خانه امیدشان بود و اکنون در محاصره ستونهای بلند دود قرار داشت.
کسی نمیخواست باور کند که پیکر استوار مردی که ستون خیمه ایران بود، زیر آوار آن خانه آرمیده است و حالا ۴ ماه پس از آن روز، جهان متحیر است از اینکه چگونه مردم داغدار کشورمان با تکیه بر اهرم تمدن ایرانی-اسلامی خود، بار دیگر خیمه ایران را برافراشتند و عَلم آن را بر دوش رهبری جدید گذاشتند که خطوط چهرهاش بازتاب روزهای جوانی پدر است.
اگرچه در حمله دشمن آمریکایی صهیونیستی به بیت رهبری، آیتالله سید مجتبی خامنهای به نشانه جاری بودن رحمت خداوند در اوج مصیبت، جان سالم به در بردن، اما زهرا حداد عادل یار زندگی و همسر وفادارش، در کنار سکاندار کشتی انقلاب، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (ره)، جام شهادت را نوشید و نام خود را در صحیفه فدائیان حریم ولایت ثبت کرد.