حضرت آقا برای ما فقط یک رهبر نبود؛ او «پدر» بود. همان پدری که وقتی به دیدارش میرفتیم، انگار با هر کلامش، بخشی از داغ سنگین فراقمان را تسکین میداد
جوان آنلاین: «حضرت آقا برای ما فقط یک رهبر نبود؛ او «پدر» بود. همان پدری که وقتی به دیدارش میرفتیم، انگار با هر کلامش، بخشی از داغ سنگین فراقمان را تسکین میداد. در چشمانش، استقامت شهیدمان را به نظاره مینشستیم. گویی او بود که جای خالی عزیز سفرکردهمان را با دعای خیر و نگاه مهربانش پر میکرد.» اینها روایتهای مکرری است که این روزها از زبان خانواده شهدا بسیار شنیدهام. حقیقت این است که برای خانوادههای شهدا، امام خامنهای فراتر از یک رهبر بود. شهادت امام شهید داغی جانکاه بر سینهشان بود، گویی دوباره همان روز تلخ وداع با شهیدشان تکرار شده باشد. آنهایی که هر دیدار با ایشان و کلامشان تسکیندهنده دلهای داغدیدهشان بود. حتی امروز که داغ شهادت امام بر سینه آنها نشسته و یادآور همان روزهای تلخ وداع است، باز هم ایستادهاند، ایستاده به قامت استوار کوه. آنهایی که روزی عزیزترینهایشان را در راه حق فدا کردهاند و امروز نیز با همان اراده زینبی، داغ فراق رهبر را به استقامتی دیگر بدل میکنند.
در ادامه این نوشتار، تنی چند از اهلبیت شهدا برایمان از امام شهید روایت میکنند؛ امامی که از حالا تا همه عمر اگر بخواهیم از او بنویسیم، مجال بیان همه زندگیاش را نداریم؛ چنان که در کلام فرزند برومندشان، رهبر عزیز سید مجتبی خامنهای آمد: «آقای شهید ایران، حسینی بود، حسینی زیست و حسینی شهید شد.»
فرزند شهید سفیر مجاهد و انقلابی
حاج حسن ایرلو
شهادت پایان راه انسانهای مؤمن نیست
من دختر شهید، یا بهتر بگویم به قول آقای شهید، سفیر مجاهد و انقلابی شهید حاج حسن ایرلو هستم. برای من، ایشان پیش از آنکه یک فرمانده، دیپلمات یا چهره شناختهشده جبهه مقاومت باشند، پدری مهربان، مؤمن و تکیهگاهی امن برای خانواده بودند. اما برای ملت ایران و جبهه مقاومت، حاج حسن ایرلو مجاهدی خستگیناپذیر بود که از روزهای دفاع مقدس تا آخرین لحظات عمرش، لحظهای از دفاع از اسلام، انقلاب و مردم دست نکشید.
پدرم از نسلی بود که ایمان را در میدان عمل معنا کرد. سالها با وجود جراحات و سختیهای فراوان، بیهیچ چشمداشتی در هر سنگری که احساس تکلیف میکرد حاضر شد و هیچگاه مسئولیت را از آسایش خود جدا ندانست. او معتقد بود ارزش انسان به میزان ایستادگیاش بر سر آرمانهاست، نه به جایگاه و عنوانی که دارد. آنچه بیش از همه در شخصیت ایشان جلوه داشت، اخلاص، شجاعت، بصیرت و ولایتمداری بود. اهل هیاهو نبود و هیچگاه برای دیده شدن قدم برنداشت. همه تلاشش این بود که وظیفهاش را به بهترین شکل انجام دهد و رضایت خداوند را به دست آورد. اگر بخواهم پدرم را در یک جمله معرفی کنم، میگویم حاج حسن ایرلو از مردانی بود که تمام عمرشان را وقف عزت اسلام و ایران کردند و سرانجام نیز مزد سالها مجاهدت صادقانه خود را با شهادت گرفتند. نام و یاد چنین انسانهایی نه فقط بخشی از تاریخ، بلکه چراغ راه نسلهایی است که میخواهند معنای ایثار، وفاداری و مقاومت را در عمل ببینند.
خبر شهادت حضرت آقا
شنیدن خبر شهادت یک شخصیت بزرگ و تأثیرگذار، برای هر انسانی سنگین و جانکاه است. برای من که خودم فرزند شهید هستم، این داغ معنای عمیقتری داشت، چرا که دوباره لحظههای سخت از دست دادن پدرم برایم تداعی شد. اولین احساسم، اندوه و بهت بود؛ لحظهای که باور کردن این خبر بسیار دشوار بود. در کنار این غم بزرگ، احساس افتخار هم وجود داشت؛ افتخار به انسانی که عمر خود را وقف خدمت و دفاع از باورهایش کرده بود.