بازار تبلیغات رمزارز در ایران به یکی از جریانهای مالی بزرگ در تبلیغات دیجیتال تبدیل شده، اما چارچوب فعالیت آن هنوز روشن نیست. از یکسو اسناد بالادستی تکلیف رگولاتور را مشخص کردهاند و از سوی دیگر، ابلاغیههای وزارت ارشاد در عمل بیشتر محدودکننده بودهاند تا شفافکننده. در این میان، نبود لیست رسمی از کسبوکارهای مجاز باعث شده پلتفرمهای تبلیغاتی خودشان غربالگری انجام دهند. غربالگری که نه وظیفه اصلی آنهاست و نه ابزار کافی برای آن دارند. نتیجه، فضایی است که در آن هم پلتفرمهای پرریسک داخلی فعالاند و هم پلتفرمهای خارجی بینامونشان بدون هیچ نظارتی کاربران ایرانی را هدف میگیرند و در این میان دفاع از حقوق کاربر است متولی مشخصی ندارد.
به گزارش پیوست، بازار رمزارز مدتهاست که از یک فعالیت محدود دیجیتال فراتر رفته و به بخش قابلتوجهی از اقتصاد کاربران ایرانی تبدیل شده است. محسن عربها سخنگوی یکتانت در روایت خود اندازه این بازار را حدود ۱۰ درصد کل بازار تبلیغات عنوان میکند. به این صورت، چند هزار نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم در این زنجیره منافعی دارند. این سهم بزرگ اما در بستری شکل گرفته که هیچکدام از قوانین اصلی برای آن تکمیل نشده است.
بر اساس نظامنامه رمزارز مصوب ۱۹/۱۰/۱۴۰۳ کمیسیون عالی تنظیم مقررات فضای مجازی، تنظیمگری تبلیغات حوزه رمزارز باید توسط وزارت ارشاد انجام شود. اما از زمان تصویب این نظامنامه، دو ابلاغیه ارشاد که خطاب به رسانهها و پلتفرمهای تبلیغاتی صادر شدهاند، نه شفافکننده بودهاند و نه معیارهای اجرایی مشخصی ارائه دادهاند. این ابلاغیهها عمدتا با رویکرد محدودسازی منتشر شدهاند و این در حالی که صنعت برای فعالیت سالم، بازاری با میلیونها مخاطب فعال، نیازمند چارچوب است نه توقف. عربها نیز همین مسئله را تأیید میکند و میگوید: مقررات کلی وجود دارد، اما باید بهروز شوند و در اختیار فعالان بازار قرار بگیرند.