اقتصاد۲۴- اگر کسی به خیابان آمد و داد زد و گفت مسکن حق من است، نمیتوان به آن گفت اعتراض اجاره نشینی، بلکه خشم فروخفتهای است که در جامعهای وجود داشته است و بعد خودش را نشان داده است. مثلا نمیتوان گفت اعتراضات سال ۹۸، صرفا اعتراض به قیمت بنزین بود، بلکه خشم فروخفتهای است که پس از افزایش قیمت بنزین اتفاق افتاد.
کتاب نمیخوانم، سفر نمیروم، مهمانی نمیگیرم، دکتر نمیروم، درد میکشم، درد میکشم. این خلاصه وضعیت بیشتر مستاجرانی است که در شهر تهران و حتی دیگرشهرها زندگی میکنند؛ وضعیت کسانی که در همه سالهای گذشته کمتر دربارهشان پژوهشی انجام شده، کمتر به آنها توجه شده و کمتر درباره حال واقعیشان صحبت عمیقی به میان آمده است.
شهریورماه امسال بود که خشایار باقرپور، مدیرعامل اتحادیه تعاونیهای عمرانی تهران گفت که بهازای ۲۷ میلیون خانواری که در کشور وجود دارد، بیش از ۳۰ میلیون واحد مسکونی داریم، اما با این وجود حدود هفت میلیون از جمعیت کشور مستاجرند و پنج میلیون نفر هم فاقد مسکناند که این توزیع جمعیتی بهدلیل توزیع غلط مسکن است که باعث شده بهجای آنکه مسکن یک کالای مصرفی شود، تبدیل به یک کالای سرمایهای شود.