آیا تا به حال وارد خانهای شدهاید که در نگاه اول، نفستان را بند بیاورد؟ نه فقط به خاطر مبلمان گرانقیمت یا لوسترهای پرزرقوبرق، بلکه به خاطر حسی که فضا به شما میدهد. نوری که دقیقاً در زاویه درست میتابد، دیواری که درست همانجایی است که باید باشد و جریانی از انرژی که انگار شما را به آرامش دعوت میکند. این جادو نیست؛ این قدرت «طراحی معماری» است.
اما بیایید صادق باشیم. فاصله بین «خانه رویایی» که در ذهن داریم (یا در پینترست و اینستاگرام میبینیم) تا ساختمانی که در نهایت تحویل میگیریم، گاهی به اندازه فاصله زمین تا آسمان است. سال 1405 سالی است که استانداردهای زیباییشناسی و فنی در صنعت ساختمان ایران پوست انداختهاند. دیگر دوران ستونهای طلایی و نماهای رومی که هیچ سنخیتی با فرهنگ و اقلیم ما نداشتند، رو به پایان است. امروز، کارفرمایان باهوش و خریداران خوشسلیقه به دنبال چیزی فراتر از ظاهر هستند: «هویت» و «کارایی».