سازوکار این خدمات در نگاه اول ساده است. کاربر بخشی از دارایی دیجیتال خود، مانند Bitcoin یا USDT، را نزد صرافی وثیقه میگذارد و در مقابل، دارایی دیجیتال دیگری دریافت میکند. این دارایی قابل معامله، انتقال، برداشت یا حتی وثیقهگذاری مجدد است. در پایان دوره نیز کاربر موظف است اصل دارایی دریافتی را بههمراه مبلغی اضافه بازگرداند. اگر ارزش وثیقه کاهش یابد، صرافی میتواند برای پوشش ریسک، دارایی وثیقهشده را نقد کند.
از منظر اقتصادی، این مدل تفاوت چندانی با وامهای دارای وثیقه در نظام مالی سنتی ندارد. در هر دو ساختار، کاربر در برابر ارائه وثیقه، نقدینگی دریافت میکند و در مقابل، متعهد به بازپرداخت اصل مبلغ بههمراه هزینهای اضافی میشود.