وین وایت ضمن تحلیلی در لوب لاگ به اظهارات ایهود باراک وزیر دفاع اسرائیل مبنی بر طراحی حمله به ایران در سال ۲۰۱۱ نوشت: ایهود باراک وزیر دفاع پیشین اسرائیل و رئیسش بنیامین نتانیاهو در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ آماده حمله به زیرساختهای هستهای ایران بودند. در سال ۲۰۱۰ یک مقام ارتشی بدبین ماشه این برنامه را کشید.
در سال ۲۰۱۱ یک عضو مشترک ارتش آمریکا-اسرائیل با لئون پانتا وزیر دفاع آمریکا در این رابطه ملاقات کرد و در سال ۲۰۱۲ دو عضو کابینه اسرائیل مانع این جریان شدند. اگر همه یا بخش زیادی از این افشاگریها صحیح باشد، این قضیه شبیه به مسئلهای است که من در رابطه با علاقه دولت بوش به اقدام نظامی علیه ایران در سال ۲۰۰۶ کشف کردم. بعد از اینکه افسر ارشد نظامی آمریکا با اشاره مقامات ارشد با وسعت این عملیات مواجه شد، دولت تصمیمی خلاف حمله گرفت.
وایت میافزاید: نه تنها اسرائیل با بیشتر کشورها رابطه دیپلماتیک کامل و قوی ندارد و- در بعضی موارد هیچگونه رابطهای ندارد- بلکه در بسیاری از این کشورها منافع راهبردی و اقتصادی عمدهای هم ندارد. بنابراین هنگامی که اسرائیل دست به اقداماتی میزند که با مخالفتهای گستردهای روبهروست، در واقع واشنگتن کیسه بوکس جریانهای بینالمللی قرار میگیرد و نه اسرائیل.