ریسکهای متعدد اقتصادی، سیاسی و ژئوپلیتیکی در ایران منجر به ابهامی مداوم در صنعت سرمایهگذاری پرخطر ایران شده است، مسیری که باعث شده استارتآپها دیگر نتوانند ایدههای خود را توسعه دهند و همپا با اکوسیستم جهانی حرکت کنند. در این بین حتی اگر سرمایهگذاری هم پیدا شود، به اندازهای مسیر جذب سرمایه، محتاطانه و پر پیچ و خم است که خود تبدیل به معضلی جدی برای استارتآپها و به خصوص استارتآپهای کوچکتر میشود.
به گزارش پیوست، سرمایهگذاری سرآوا در اوایل دهه ۹۰ را میتوان نقطه اوج اکوسیستم استارتآپی کشور دانست که ثمره امروز آن، شرکتهای بزرگی شده که در هرکجا که باشید حداقل نام یکی از آنها شنیده میشود. امروز اما دیگر خبری از سرمایهگذاریهای متعدد و کلان بر یونیکورنها نیست و دیگر حتی نمیتوان به طور قطع از وجود یک اکوسیستم حرف زد. همانطور که حسین نوذری، مدیرعامل کسبیفای، هم به پیوست میگوید: «وضعیت امروز استارتآپها بیشتر ظاهری شبیه یک اکوسیستم دارد و فاقد عمق و کارکرد واقعی است.»