دولت همچنان از مخالفت با اینترنت طبقاتی حرف میزند، اما وضعیت دسترسی به اینترنت نشان میدهد؛ رویای دسترسی طبقهبندیشده بیسر و صدا در حال اجراست. اینترنتی که قرار بود یک خدمت عمومی باشد، حالا بیش از هر زمان دیگری به کالایی تبدیل شده که سطح دسترسی به آن نه بر اساس نیاز، بلکه بر اساس توان مالی تعیین میشود؛ مسیری که به باور کارشناسان میتواند آغاز تعمیق شکاف دیجیتال و محدودسازی تدریجی دسترسی آزاد باشد و حالا در میانه این تناقضها، سروکله یک مهمان تازه به نام اینترنت پرو نیز پیدا شده است.
با وجود مخالفان بسیار طرح اینترنت پرو که اتفاقا بخش عمدهای از آن را نیز به ظاهر دولت و وزارت ارتباطات تشکیل میدهند این طرح همچنان در حال اجرا است؛ چنین شرایط دوگانهای این سوال را مطرح میکند: آیا رویای حاکمیت مبنی بر اجرای طبقاتی اینترنت با توجه به شرایط حساس جنگی در حال رخ دادن است؟
کارشناسان به این پرسش پاسخ مثبت میدهند. به نظر میآید اجرای این طرح برای حاکمیت به هزینه آن میارزد. سعید سوزنگر، کارشناس امنیت شبکه و فعال حوزه اینترنت درباره بخش فنی اجرای این طرح میگوید: «این کار هزینه پیاده سازی دارد که انجام شده است؛ سرویسهای وی پی ان مختلفی را برای افراد جامعه در نظر بگیرید. هر فرد با شمارهای که در خواست اینترنت کرده است از یک رنج خاص IP دریافت میکند که مسیر دیگری را نسبت به ترافیکهای معمولی طی میکند. در نتیجه این کار امکان پذیر و قابل انجام است.»