در این بخش بیوگرافی آزیتا حاجیان بازیگر معروف سینما و تلویزیون را مرور میکنیم. بیوگرافی آزیتا حاجیان از بازیگران زن خوب و توانمند کشورمان که بیشتر او را با فیلم دزد عروسک ها به یاد می آوریم ، به همراه اطلاعاتی از زندگی شخصی و هنری او با عکس های شخصی و ماجرای طلاقش از محمدرضا شریفی نیا و ازدواج با همکلاسی دوران دانشگاهش را میخوانیم.امروز از 0 تا 100 با بیوگرافی آزیتا حاجیان آشنا میشویم. در ادامه با بازیگرآنلاین همراه باشید.
من بیست و دو سالم تازه تمام شده بود که ازدواج کردم ، سال 1358٫ آن زمان سن ازدواج خیلی پایین بود ، بله ، من هم خیلی ساده زندگی ام را شروع کردم ، با میل خودمان عروسی نگرفتیم ، مادرم خیلی اصرار داشت حتما جشن عروسی بگیریم اما ما با این قضیه مخالفت کردیم ، لباس عروسی نپوشیدم و مهریه ام دوازده سکه بود که تازه خود من گفته بودم پنج سکه اما عاقد گفت: «خانم جان پنج سکه خیلی کم است ، حداقل بگو دوازده سکه.» آن موقع سکه خیلی ارزان بود.
بیست و سه سالم بود یعنی یک سال بعد از ازدواجم ، من عاشق بچه بودم. به همین انگیزه هم ازدواج کردم و خوشبختانه خیلی زود هم بچه دار شدم. البته اولش یک خرده می ترسیدم چون مهرآوه خیلی کوچولو بود و فقط دو کیلو و هفتصد و پنجاه گرم وزن داشت. یک فسقلی به تمام معنا! نگهداری از بچه خیلی کار سختی است. مادرم در مراقبت و نگهداری از مهرآوه به من خیلی کمک کرد و او خیلی شیرین بود.
همسرم آقای هراتی در سال 1356 هم دانشگاهی من در دانشکده هنرهای دراماتیک بودند ، ایشان طراح صحنه تئاتر هستند و در یکی از نمایش ها که من نقش ژاندارک را بر عهده داشتم به عنوان طراح صحنه در کنار گروه حضور داشتند. ایشان با یکی از دوستان خوب من که هم دانشگاهی ما بود ازدواج کردند و به خارج از کشور مهاجرت کردند ، اما متاسفانه همسر ایشان بر اثر بیماری از دنیا رفتند و ایشان دوباره چند سال پیش به ایران بازگشتند. آقای هراتی علاوه بر اینکه رشته طراحی داخلی را در کانادا خوانده اند ، فارغ التحصیل رشته معماری نیز هستند و به طور حرفه ای نقاشی می کنند.
به نظر من سریال «کیمیا» نمی خواست ماکت و الگویی از زن ایرانی را نشان بدهد و بگوید باید مادران این طوری باشند. همان طوری که در سریال دیدی در جاهایی مادر بنا به مصلحت حفظ جان دخترش دروغ هم گفت و از شوهرش خیلی از مسائل را مخفی کرد و در رفتارهای مخفیانه دخترش با او مشارکت داشت تا شوهرش بویی از قضیه نبرد. بنابراین آدمی خاکستری بود و به هیچ وجه نمی تواند الگو باشد و شخصیت معمولی و عادی دارد و در جاهایی دچار چالش هم می شد و حتی کارهایش هم باعث به خطر افتادن خانواده می شد. تعریف الگو هم در کشور ما کلیشه ای است و آدمی معصوم و بیگناه الگو محسوب می شود. در کلیت «مهری» زن تلاشگر و فعالی بود!